Home Over Katja Boeken Gedichten Columns Nieuwsbrief Contact Nederlands Engels

   
  Lees meer  
  ... naar archief  
     
     
   
  Column

Beetje dom
Praten over politiek is niks voor mij. Ik val in slaap als bestuurders gaan oreren, krijg de kriebels van hun vele "eh's" en "eumhs", de gortdroge mitsen en maren en het drammerige wijsvingertje om het gelijk te halen. Om over de gespreksonderwerpen nog maar te zwijgen. Tot er een heuse klucht wordt opgevoerd in ons schone Tilburg. Ik ben opeens klaarwakker, alert en nieuwsgierig. De klucht is online te volgen via Omroep Brabant. We installeren ons met laptop, wijntje en kinderschare op de bank en vergapen ons aan het debat. Het gaat er woest aan toe. Acteurs zijn met modder gooiende, niet bijster slimme raadsleden, een naďeve burgemeester en een ordinaire straatvechter met een te groot ego.
Hoofdrolspelers PvdA-burgemeester Ruud Vreeman (hij was inderdaad een beetje dom) en fractievoorzitter van Lijst Smolders, Hans Smolders (een eenvoudige, zichzelf overschattende taxichauffeur) kunnen elkaars bloed wel drinken en laten dat weten ook. Veel spreekwoorden zijn hier vanavond van toepassing, maar de passendste is toch wel: “Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt hem wel.” Mooie tv, goede internet-soap, leuke leerschool voor de kinderen. “Dus ook grote mensen liegen? vragen ze.” “Yep,” zeggen wij. “Dus daar komen ze nu achter?” “Juist,” beamen we. “Dus de burgemeester moet misschien wel weg?” Ja, knikken we. “En die meneer die zo schreeuwt? Moet ‘ie ook weg?” “Waarschijnlijk wel ja,” zeggen wij. “Goh, tsja, och,” mompelt de oudste zoon. Meer 'termen' zijn er eigenlijk ook niet te verzinnen voor een drakenstrijd als deze, denk ik minzaam. Want behalve veel gedoe en ruis zie ik vooral veel sneue, niet al te snuggere types op het strijdtoneel verschijnen. Proleet Smolders natuurlijk, maar ook fractievoorzitter Nell Schoenmakers van de Ouderenbond bijvoorbeeld. Met een mond die zojuist in de jampot lijkt te zijn gedoopt, zegt ze dat “Het toch echt niet kan hoor wat die burgemeester heeft gedaan.” Haar Tilburgse accent schalt door de raadzaal. Een enkele toehoorder slaat een hand voor ogen. Plaatsvervangende schaamte zo te zien, inderdaad ja, dat krijg je ervan. Laat Nell maar lekker bollen gaan poten in haar seniorentuintje.
Wat later op de avond komt Rita Verdonk binnenschuiven. Haar figuur is niet te missen, haar potsierlijke grijns ook niet. Wat komt ze op het Tilburgse stadhuis doen? Wil ze burgemeester worden van Tilburg? Maar al snel blijkt dat ze vriend Smolders publiekelijk komt steunen. Ach ja. Politieke soortgenoten. Ik had het kunnen weten! Beide populisten zijn hoopvol gestemd. Hoewel de ambities van Hans en Rita hoger zijn dan de Tilburgse woontoren Westpoint, lijken ze in werkelijkheid meer op de ineengestorte WTC torens van New York. Smolders en Verdonk; uit de as herrijst misschien ooit nog iets moois?
Ik denk aan Vreeman die, naarmate de avond vordert, steeds stuurser gaat kijken. Hoe zal hij vannacht in bed stappen? Hartgrondig vloekend, berustend, met het schaamrood op de kaken of strijdbaar? Volgens De Volkskrant van de volgende dag geeft hij zich niet een, twee, drie gewonnen. Strijdbaar dus. Dat siert deze rasbestuurder, ondanks zijn fouten, toch weer. En het bijtertje Smolders? Laat hem maar chauffeur worden van Verdonk. Kan hij in de beslotenheid van Rita's dienstauto af en toe een riedeltje mee-keffen tijdens het rijden.

Reageer op deze column...


Geschreven op 22 oktober 2009
 

Sitemap