|
|
| |
Column
Hét moment
Mijn favoriete moment van de dag is de ochtend.
De vroege ochtend. En dan nog het liefst een
vroege zomerochtend, waarvan je in bed al weet
dat het een bloedmooie dag gaat worden.
Snikheet, zonovergoten. Zo warm dat je ‘s
middags deuren en ramen moet sluiten om de hitte
buiten te houden. Een ander goed moment van de
dag is het moment dat de laatste van de vier
kinderen eindelijk,...eindelijk naar bed gaat.
En dat is, met groter wordende kinderen steeds
later. Helaas. Maar dat moment, hoe laat ook, is
goud. De stilte, die volledige leegheid van
geluid, waarin de dag langzaam neerdwarrelt, de
stress geniepig door de achterdeur ontsnapt, de
vragen verlept zijn, de antwoorden opgedroogd.
Heerlijk. Ik ben zelfs in staat mijn kop koffie
over te slaan, omdat de ratelende bonen zoveel
geluid maken.
Ik heb ooit bijna een hangmat aangeschaft om
zo´n geluksmoment nog intenser te kunnen
beleven. Je zou er spiritueel van worden. In
Portugal maakte ik voor het eerst kennis met het
nutteloos ´hangen´. Voor een nuchtere
Nederlandse met werklust -even een wasje
ophangen, stoepje vegen, kinderen insmeren, aha
boekje vergeten, krantje kopen, drankje
inschenken,...kortom oeverloos gedoe- is dat
vage heen-en-weer-geschommel een verademing. Ik
kijk dan vanuit mijn Zuid Europese hangmat naar
een stokoude Johannesbroodboom, waarin grote,
eetbare, geneeskrachtige peulen hangen. De
schaduw, de hangmat, de boom. Ben benieuwd of
dit concept in Nederland ook werkt. Een goede
vriendin heeft de proef op de som genomen. Ze
verwende zichzelf met een Fatboy hangmat. Heeel
groot, heel relaxed. Dacht ze. Lachend belt ze
me op. ‘Ik lig hoor, maar je gelooft het niet,
de buurman gaat grasmaaien. Nu, potver, net nu.’
De dag erna belt ze weer en zegt: ‘Ze staan
naast me.’ ‘Wie?’, vraag ik nog, maar dan hoor
ik ze al. De kinderen, heel veel kinderen met
nog meer vrienden. Lekker. ‘Dichtnaaien die mat
en oorkleppen opzetten,’ zeg ik. Ze schatert.
‘Leuk hoor zo’n mindfulness-moment,’ piept ze
nog. Ik grinnik. Mindful? Dat is toch die cursus
die iedereen opeens gaat volgen? Geen yoga, geen
zielenknijper, maar Mindfulness training. Het
gaat zo: Als je in een winkel staat te
wachten in de rij voor de kassa gebruik dan dat
sta-moment om even te ontspannen. Ontspannen
in de rij? Het wordt nog gekker. Let op: Als
je naar een deur loopt wees je dan even bewust
hoe je de klink vastpakt. Doe dit met aandacht
en overleg. Jongens, dit gaan we toch niet
serieus menen hè? Doen jullie daar aan mee? Hou
op zeg! De 'beste' Mindfulness-tip kreeg ik van
een andere vriendin. Als je mail bliept mag
je deze niet meteen openmaken. Je wacht heel
rustig, ademt naar je buik, en opent de mail pas
na één minuut. De lachbui die volgde heeft
me meer ontspanning gegeven dan een volledige
cursus Mindfulness.
 Reageer
op deze column...
Geschreven op 28 mei 2009 |
|
|
|
Lees
meer