|
|
| |
Column
Liedjes
Liedjes neuriën. Liedjes voelen. Liedjes
horen. Liedjes krijgen. Praten door middel van
muziek. Het is een beproefde
vertel-mij-wat-je-voelt-methode. Een hese
vrouwenstem vertelt mij een verhaal (liedje
Who’s taking care of you). Haar woorden zijn
deel een. De klanken deel twee. Ze wringen zich
diep naar binnen. Komen op een plek waar deuren
normaal gesloten blijven. Muziek opent de ziel.
Het is een cliché, maar clichés mogen gezegd. En
moeten soms gezwegen. Ik hou van clichés. In
alle opzichten. Niemand wil clichés, maar ze
zijn juist prachtig als je ze tegen het licht
houdt. Doorschijnend en breekbaar als een kind
met een ontwapenende glimlach. Mierzoete
love-songs glijden langs honderden
kerstlichtjes. Kaarsen aan. Haard aan. En
liedjes. Ze voeren me langs Zuid-Europese wegen.
Verder weg dan ‘kou’. Verder weg dan ‘sjaal en
bontkraag’. Kou krijgt geen kans te nestelen in
de golvende beweging van muziek. Waarom zou kou
huizen in gekleurde tonen? Gekleurde woorden? In
geluid dat alleen maar streelt? Precies. Daar
voelt kou zich niet thuis. Dan gaat kou een deur
verder. En misschien nog wel een. Kou krijgt
geen vat op een warm hart. Smeltende kou. Ik hou
ervan. Het water sijpelt tussen de kieren van
het leven. Het leven dat zich dagelijks groots
laat zien. Aan degene die wil zien. Waar echt
van nep wordt gescheiden. Waar soms - als het
toeval wil - gelijkheid wordt gedeeld. En
passie.
‘Who’s taking care of jou’? Een prachtige vraag.
Krijg ‘m niet dagelijks. Ik zit op een
denkbeeldige voorbank van een auto. Op zo’n
doorgetrokken bank. Van een Amerikaanse auto.
Waar armen bij schouders kunnen. Op weg naar
‘nergens’, naar ‘ergens’, naar ‘verder weg’. En
als ik huil om de waarheid van antwoorden vind
ik liedjes. Ze buitelen over elkaar heen. De een
nog mooier en intenser dan de andere. ‘It
convers me’. Dat zingt ze. En het klopt. Op de
juiste plek. Kloppende antwoorden en dwingende
vragen. En als ze zingt: ‘verwijt het niet mijn
hart, maar mijn jeugd’. Dan ben ik om.
Liedjes!
 Reageer
op deze column...
Geschreven op 20 december 2011 |
|
|
|
Lees
meer