|
|
| |
Column
Man
Hij zit op een grote, zwarte damesfiets en
kan met zijn tenen net bij de trappers. Zijn
billen schuiven van links naar rechts over het
zadel. Ik denk dat hij veertien is, misschien
vijftien. Hij heeft rood haar, draagt een bril
en is broodmager. Ik hoor het meisje dat naast
hem fietst zeggen: “En dat heb je dan aan jezelf
te danken. Sukkel.” Ze ziet er ouder uit, maar
is waarschijnlijk even oud. Haar blonde lokken
zijn in een staart bijeengebonden. Ze is veel
langer dan de jongen en zit kaarsrecht op haar
roze omafiets. Het korte, witte hemdje zit strak om
haar slanke lichaam en een stuk van een
lichtblauwe string komt boven haar spijkerbroek
uit. De jongen trekt zijn voorover gebogen
schouders op tot aan zijn kaaklijn. Kan het hem
niet schelen wat ze zegt? Of doet hij maar
alsof? Waar hebben ze het over? Zijn het
vrienden en praten ze over een onbenullige ruzie
of is het een stelletje en maakt ze het met hem
uit?
Mijn hond snuffelt aan de stam van een dikke
beuk. Hij plast sinds kort als een
mannetjeshond, met één poot omhoog. Hiervoor
zakte hij steeds als een keurige teefje door
zijn achterpoten. Ik heb het altijd zielig
gevonden. Het is toch beter als je een man bent,
je ook als zodanig te gedragen. Enfin. Zijn
moeizaam verworven mannetjesgedrag is geen
aanlegfoutje, maar het gevolg van een ingreep
van de fokker. Om doorfokken te voorkomen is hij
al in het nest gecastreerd. Tsja. Hij tilt zijn
linker achterpoot op en wankelt. Ik prijs zijn
nieuwe plasmethode. “Zo ben je een echte man
hoor, knap van jou. Heel braaf,” zeg ik en hij
kijkt achterom, waardoor hij nog meer begint te
wiebelen. Snel zet hij zijn opgetilde poot neer
en plast het laatste beetje half hurkend uit.
Wat een schatje is het toch. Ik geef hem een
brokje en aai over zijn kop. Ik denk aan de
puberjongen die me zojuist passeerde. Hoelang
zal het duren voor ook hij zich als een echte
man gaat gedragen, op zijn fiets past, de voeten
met de tenen naar buiten op de trappers zal
zetten? Misschien blijft het wel altijd een
beetje een onzeker type? Ik kijk naar het
wuivende riet langs de wandelroute. De wind is
tropisch, het is heet. Echt heet, lekker. Ik hou
van dagen zoals deze en besluit mijn gedachten
mee te geven aan de warme bries. Mijn rok waait
op. Het pad waarlangs ik loop is verlaten.
 Reageer
op deze column...
Geschreven op 2 juli 2009 |
|
|
|
Lees
meer