|
|
| |
Column
Snooze?
De winterkleding ligt weer in de kast. Een
paar grote stapels zomergoed ingepakt op zolder.
De sandaaltjes en slippers in een oude
schoenendoos naast de wieg. Ik lig nog in bed en
denk aan de noodgedwongen nieuwe collectie
herfst- en wintergoed in mijn kledingkast. Het
is half zeven. Buiten is het nog aardedonker. En
koud zo te voelen. Zal ik het winterdekbed er
vanavond opdoen? De uil roept. Hij zal zo meteen
gaan slapen. Als wij opstaan. Verder is het stil
in huis. Muisstil. Niemand maakt aanstalten het
bed uit te komen. Waarom ook? De zomer is
voorbij. Zucht. En nog een zucht. En nog een.
Kom op niet zo zwaarmoedig zeg ik tegen het te
dunne dekbed en kruip dicht tegen manlief aan.
“Mag die zon uit?” mompelt hij. De lamp? Mijn
Wake-up Light naast mijn bed? De hoeder voor
mijn chagrijn? Mijn redder in nood? Ik wil ‘nee’
zeggen, maar word zelf ook niet blij van dat
onnatuurlijke licht vlakbij mijn gesloten ogen.
Philips heeft er voor hardnekkige doorslapers
iets vernuftigs bij bedacht. Als je niet
reageert gaat de lamp na een paar minuten
flitsen en knipperen. Zelfs met je ogen stijf
dicht zie je die felle lichtsignalen nog. Dat is
ook de bedoeling, ja, ik weet het. En tot
overmaat van ramp springt tegelijk met het
geknipper de radio aan. Dat heb ik zelf zo
ingesteld, ook waar, maar iedere ochtend baal ik
van mijn enthousiaste geprogammeer. Radio
Hollandia, FM 88.8, alleen te ontvangen in
Tilburg en omgeving. Wij worden wakker met Corry
Konings, Jan Smit, Carola uit Helvoirt en
Frankie uit Broekhoven. Dat U het maar weet.
Mijn ‘goede’ muzieksmaak is in die vroege
ochtend nogal euh,.. ontnuchterend. Want zit ik
in de auto meestal met een hemelse glimlach te
luisteren naar dergelijke genres, in de
duisternis van een knisperende verse dag beuken
die beierende klokken van de Hollandse hits als
mokerslagen op mijn oren. “Wakker worden, wakker
worden, oeahoeah, wakker worden wakker
worden,”....JAAA! GVD!
Morgen, morgen ga ik dat ding terugzetten op
fabrieksstand. Dan gaat het standaard
vogelorkest weer aan. Ook leuk. Op dit moment
ben ik al bekaf van mijn eigen actieradius en
luister jaloers na het ontspannen gesnurk naast
me. Hoe heerlijk relaxed kan een mens wakker
worden. Die aangename snooze is mij niet gegund,
denk ik bozig. Mijn gedachten lijken verdacht
veel op die flitslamp. Aan, flits, flikker, aan,
aan. Goedemorgen muizenissen, gepieker,
twijfels, onzekerheden, dromen en verlangens.
Goedemorgen. Met een druk op de knop zet ik
Marianne Weber én de zon uit en slaak een diepe
zucht. De laatste besluit ik. Het is inmiddels 7
uur. De uil slaapt. De gewone wekker van manlief
gaat. Opstaan.
 Reageer
op deze column...
Geschreven op 9 oktober 2009 |
|
|
|
Lees
meer