|
|
| |
Column
Spijbelen
Iemand ontdekt dat ik gespijbeld heb vorige
week? Column gemist? Nog nooit sloeg ik zomaar
een week over en opeens was daar die lege
‘bladzijde’. Geen column. Ik schreef er die week
wel eentje. In opdracht. Voor een nieuw glossy
dat binnenkort in grote oplage verschijnt. Mijn
geest, gewend aan een column per week, vond het
toen wel best blijkbaar. Er zat niet meer in. En
niemand dwong me er nog een te maken. Dat is de
luxe en tevens het allergrootste nadeel van
eigen baas zijn. Voor het eerst trapte ik in de
valkuil waar ik tot dusver angstvallig en met
ijzeren discipline omheen wist te laveren. Leeg.
Niets. Geen haan die ernaar kraait. Dacht ik. Maar
gaandeweg de week kreeg ik verschillende
telefoontjes, sms’en en mails van mensen die
vroegen of er iets met me aan de hand was. Waar
bleef die wekelijkse column? Ik sputterde nog
een beetje van geen inspiratie enzo, maar wist
dat mijn woorden een soort van laffe
ondertiteling waren. Motiveren. Jezelf
motiveren. Het is een vak. Het mag een wonder
heten dat uit die chaotische gedachtegang van
mij zo nu en dan nog iets tastbaars tevoorschijn
komt. Ik geloof dat ik verlang naar een hangmat
en leegheid. Naar stilte en diffuus licht. Naar
blote voeten in het zand en ruimte om te denken.
Teveel tegelijk. Een theatershow voorbereiden,
tweede boek schrijven, schrijfklussen doen, een stel
pubers in het gareel houden en mensen ontmoeten.
Veel mensen. Mensen met verhalen. Mensen met
gezichten. Mensen met geluid. Mooie mensen die
willen delen. Ik absorbeer gevoelens en
verlangens en besef dat de inname, al die
verschillende sferen, verwerkt moeten worden.
Stoppen dus. Maar, verzucht mijn werkdrift, de
vakantie is pas net voorbij. Klopt, bast mijn
dominante ik, maar je hebt alles gegeven. Alles.
Groot leven. Gaan. Ik betrap mezelf erop dat ik
overal en altijd mijn smartphone bij de hand
heb. Zelfs in de auto twitter ik, verstuur ik
mails of leg een rijtje letters in het oh zo
verslavende online scrabble spel Wordfeud. Het
is genoeg geweest. Ik mik dat spel eraf. Bedank
de spelers voor hun scherpzinnige woordvondsten
en druk op delete. En vanaf vandaag blijf ik van
mijn smartphone af in de auto. Beloofd.
Oh en in het bos ook. Daar raap ik gewoon weer
kastanjes en pluk bramen. En in bed? Kom hey,
daar was zelfs mijn smartphone nog niet
doorgedrongen…….
 Reageer
op deze column...
Geschreven op 29 september 2011 |
|
|
|
Lees
meer