|
|
| |
Column
Tranen
Als diepe zuchten over je dag hangen, tranen
stromen, woorden stokken, zelfs dan moet je
werken. Onder alle omstandigheden je werk kunnen
doen. Willen doen. Het is een uitgangspunt waar
ik me zeer wel in kan vinden. Een motto waarmee
ik mijn kinderen bestook. ‘Ja maaaam, dat weten
we nu wel.’ Inderdaad ja, werken zullen ze. En
ik ook. Het is lang niet altijd makkelijk voor
de kinderen dat ik – de moeder die 10 jaar voor
ze thuis bleef – nu een eigen (werk)leven heb.
‘Moet je alweer weg? Naar Amsterdam? Waarom?
Maaam?’ ‘Ja lieverds, mama gaat werken. Heerlijk
werken’ Het is losmaken van, je eigen weg
gaan. Nog zo’n thema. Ik geloof dat deze column
een moraalridderachtig toontje gaat krijgen.
Daar ben ik bij tijd en wijle heel goed in.
Ramvaste, vuistdikke, knalharde, ongenuanceerde,
ongezouten meningen ventileren. Heerlijk. Dus
wie vandaag langs komt: buk maar. Ik geloof
trouwens dat dat mijn ouders zijn. Die lieverds
ga ik sparen. Beloofd. Ik geloof dat het mijn
hond zou kunnen zijn: dat schaap houdt alleen
z’n kop scheef als ik een bak bagger over hem
uitstort. En dan pakt hij een tennisbal en wil
spelen. Makkelijk, zo’n karakter. Klaar
baasje, nu spelen dan? Mijn trouwe, trouwe
bliksemafleider. Of de directeur van de
basisschool? Die wil ik vandaag NIET tegenkomen.
Of beter gezegd, HIJ wil MIJ niet tegen komen.
Ik hoop dat hij in zijn hok zit, achter gesloten
deur als ik vanmiddag de kinderen uit school ga
halen. Beter voor hem. Veel beter. Een grote
kist zure appels wil ik met hem schillen.
Klemvast tegen de muur zetten. Zo! Dat zou
opluchten zeg. Verder kan ik eigenlijk niemand
bedenken als schietschijf voor vandaag. Behalve
mezelf dan. In die omstandigheden draai ik Bach.
Hard en vaak. De klanken zakken daar waar nodig
is en weken vastzittende tranen los. Boze,
verdrietige of gefrustreerde tranen. De fagot
zet een tandje bij, de viool geeft het laatste
zetje. Iets meer volume nog, ja hoor. Dat
werkt wel. Als diepe zuchten over je dag hangen
werk je! Zo is het!
Reageer
op deze column...
Geschreven op 23 juni 2010 |
|
|
|