Home Over Katja Boeken Gedichten Columns Nieuwsbrief Contact Nederlands Engels

   
  Lees meer  
  ... naar archief  
     
     
   
  Column

Vraagbaak
Met wie kun je lachen, huilen, ruziën en vrijen? Tegelijk! Met wie kun je uren op een terras zitten kijken naar voorbijgangers? In een tel hetzelfde zien? Het zelfde horen? Om hetzelfde grinniken? Met wie kun je dwalen in gedachten tot de weg doodloopt en je doodmoe van al het gekibbel over links of rechts gewoon maar weer rechtdoor loopt? Met wie kun je zwijgen tot de ander spreekt? Of spreken tot de ander zwijgt? Met wie kun je huilen van het lachen en lachen van het huilen? Twijfelen totdat twijfels van sleetsheid uit elkaar vallen? Vallen tot in het oneindige en toch weer grond voelen? Met wie? Met wie danst de dag tot de nacht en de nacht tot de dag? Met wie graaft de stille wens kuilen voor het verlangen en verlangt de droogte naar een donderende onweersbui? Met wie wandel je in vodden en waan je je prinses? Wie trekt je modderlaarzen uit en veegt het drab aan eigen kleding af? Wie droogt je ego als het weer eens zeiknat van de regen vraagt om vergeving? Wie dendert met grof geweld over struikelblokken en blijft toch overeind? Bij wie schijnt de zon pretlichtjes in ogen en wrijven warme handen ongemakken naar gisteren? Van wie lopen fluisterende woorden in ongevulde gaten en verdwijnen zorgen naar waar punten en uitroeptekens staan? Nou? Ach ja…..vragen, vragen, vragen? Iemand misschien de antwoorden gezien? Ik niet! En oh, wie ze toevallig tegenkomt….laat maar! Hou ze maar. Wellicht beantwoorden ze in een moeite door ook alle levensvragen van de vinder? De eerlijke vinder. Die vlinderende antwoorden. Krijg ze verdomme nooit te pakken…..

Reageer op deze column...


Geschreven op 15 juni 20011
 

Sitemap