|
|
| |
Column
Vraagbaak
Met wie kun je lachen, huilen, ruziën en
vrijen? Tegelijk! Met wie kun je uren op een
terras zitten kijken naar voorbijgangers? In een
tel hetzelfde zien? Het zelfde horen? Om
hetzelfde grinniken? Met wie kun je dwalen in
gedachten tot de weg doodloopt en je doodmoe van
al het gekibbel over links of rechts gewoon maar
weer rechtdoor loopt? Met wie kun je zwijgen tot
de ander spreekt? Of spreken tot de ander
zwijgt? Met wie kun je huilen van het lachen en
lachen van het huilen? Twijfelen totdat twijfels
van sleetsheid uit elkaar vallen? Vallen tot in
het oneindige en toch weer grond voelen? Met
wie? Met wie danst de dag tot de nacht en de
nacht tot de dag? Met wie graaft de stille wens
kuilen voor het verlangen en verlangt de droogte
naar een donderende onweersbui? Met wie wandel
je in vodden en waan je je prinses? Wie trekt je
modderlaarzen uit en veegt het drab aan eigen
kleding af? Wie droogt je ego als het weer eens
zeiknat van de regen vraagt om vergeving? Wie
dendert met grof geweld over struikelblokken en
blijft toch overeind? Bij wie schijnt de zon
pretlichtjes in ogen en wrijven warme handen
ongemakken naar gisteren? Van wie lopen
fluisterende woorden in ongevulde gaten en
verdwijnen zorgen naar waar punten en
uitroeptekens staan? Nou? Ach ja…..vragen,
vragen, vragen? Iemand misschien de antwoorden
gezien? Ik niet! En oh, wie ze toevallig
tegenkomt….laat maar! Hou ze maar. Wellicht
beantwoorden ze in een moeite door ook alle
levensvragen van de vinder? De eerlijke vinder.
Die vlinderende antwoorden. Krijg ze verdomme
nooit te pakken…..
Reageer
op deze column...
Geschreven op 15 juni 20011 |
|
|
|