|
|
| |
Column
Vriendschap
‘We kunnen toch vrienden blijven?’ is misschien
wel de meest gebruikte uitspraak als de liefde
voorbij is. Het is een open deur. Een zin zonder
inhoud. Want vriendschap is op zich al een
leven. En dat leven zou je vast willen houden
als het ‘leven’ eruit is. Uit de liefde.
Onmogelijk lijkt mij, hoewel er vast ook
voorbeelden zijn die het tegendeel bewijzen.
Vriendschap is mooi. Ik durf te beweren, zelfs
mooier dan de liefde. Echte vriendschap gaat een
leven lang mee. Wordt niet sleets of grauw. Niet
dof of slepend. Echte vriendschap geeft lucht en
ruimte. Aan wie je bent en wat je wilt.
Voorzichtig probeer ik mijn kinderen uit te
leggen dat echte vrienden niet in rijen dik voor
je deur staan. Dat ze vaak, ineens, onverwacht,
naast je staan. Een hand op je schouder leggen.
Een blik geven. Van erkenning. Herkenning.
Vrienden herkennen elkaar. Ook al kennen ze
elkaar nog niet. Dat is een understatement. Ik
weet het. Want kennen zit ‘m niet in weten. Je
hoeft niet alles van elkaar te weten. Ik had
ooit een vriend die mij onderste boven hield om
zodoende al mijn gedachten uit me te schudden.
Iedere zucht kreeg een label. Ieder lied een
klank. Het werd een gebed zonder end. Dat zult u
begrijpen. Vooral ook omdat schudden vreselijk
veel rotzooi geeft. Maar dit terzijde. Een
andere vriendschap liep mank op aannames. Wat
voor de een als liefde voelde, was voor de ander
een soort van vrijblijvend spelletje. Dat gaat
wrikken. Natuurlijk. Dus wie zegt dat het
makkelijk is, vriendschap, vergist zich.
Makkelijk is voor de dommen. Dat roep ik te pas
en te onpas. Beetje schoppen. Mag toch? Domme
vrienden had ik ook. Nooit lang, daar waren ze
te dom voor. Maar lang genoeg om domheid eens
echt in ogen te kijken. Dom is niet snappen.
Maar dom is ook niet willen snappen. Da’s
eigenlijk nog veel dommer. Kijken alsof je water
ziet branden. Die blik. Kent u ‘m? Een ding. Als
ik hem zie is de vriendschap over. Dus niet
levenslang gegarandeerd. Iedere vriendschap.
Een stap verder is vriendschap tussen mannen en
vrouwen. Een huzarenstukje. Want
aantrekkingskracht, passie en lust kunnen
vriendschap aardig in de wielen rijden. Wie
weerstand weet te bieden aan die laatste drie
kan onbaatzuchtige vriendschap tussen man en
vrouw in stand houden.
En hoe dat moet? Ik heb er geen handvaten voor.
Ik probeer. En doe. En ga soms gierend onderuit.
En soms niet. Dan blijkt een nieuwe vriendschap
geboren. En kan het leven doorgaan. U mag het
komen bekijken. Vanaf februari 2012. Mijn
nieuwste vriendschap. On stage. Contrabassist
Harry Emmery en ik. In woorden-dans bijeen.
 Reageer
op deze column...
Geschreven op 1 december 2011 |
|
|
|
Lees
meer